7 najważniejszych różnic między amerykańskim a brytyjskim

Język angielski – język, którym władają setki milionów ludzi (a nawet miliardy), bez dwóch zdań najważniejszy współczesny język świata. Jednak jeśli się przyjrzeć bliżej, angielski nie jest językiem jednorodnym – a w takiej branży jak tłumaczenia angielski staje się wręcz zjawiskiem problematycznym. Nie jest bowiem tajemnicą, że różne odmiany języka angielskiego – takie jak brytyjska, amerykańska czy australijska rządzą się własnymi prawami (i niekiedy spędzają sen z powiek). Jak podszkolić swój angielski, aby uniknąć nieporozumień? Sprawdź 7 najważniejszych różnic między amerykańską a brytyjską odmianą języka angielskiego!

  1. Tłumaczenia angielski zaczynają się od literowania

Co niezwykle znamienne dla języka angielskiego, bardzo często możemy spotykać się z różną pisownią słów, pomimo ich identycznego brzmienia. Brytyjskie słowa, zawierające cząstkę „ou”, w amerykańskiej wersji ograniczają się jedynie do samogłoski „o”:

  • colour – color,

  • neighbour – neighbor,

  • honour – honor,

  • favourite – favorite.

Podobnie zachowują się zakończenia wyrazów – brytyjskie „-re” zmienia się w amerykańskie
„-er”:

  • centre – center,

  • thetre – theater,

  • litre – liter.

Co więcej, mieszkańcy Wysp Brytyjskich mają skłonność do podwajania niektórych liter w wyrazach (np. programme – program), a także nadawania obco brzmiących zakończeń. I tak, amerykański „check” zmienia się w brytyjski „cheque”, zaś „dialog” w „dialogue”.

  1. Słownictwo

To jest kwestia, na którą każdy profesjonalny tłumacz angielski musi zwrócić szczególną uwagę. Bo choć język angielski jest językiem wspólnym dla całego świata (a już szczególnie dla państw anglojęzycznych), to jednak każda kultura robi z nim własny użytek. Potoczne zwroty, ukształtowane w obu krajach niezależnie od siebie, sprawiają wiele trudności początkującym uczniom języka angielskiego, jednak różnice dostrzegalne są już na poziomie podstawowym:

  • lift – elewator,

  • rubbish – garbage,

  • football – soccer,

  • petrol – gas,

  • bill – check,

  • biscuits – cookies,

  • note – bill,

  • lorry – truck,

  • post – mail,

  • toilet – rest room,

  • motorway – freeway,

  • car parks – parking lots.

  1. Użycie przedimków i przysłówków

Język angielski zawiera wiele zwrotów, których poprawne wykorzystanie wymaga znajomości przedimków. Co niezwykle istotne, literalne tłumaczenia angielski nie zawsze oddają złożoność i różnice w użyciu, które często zależą od kontekstu zdania. I tak, w Wielkiej Brytanii sportowcy będą grali „in a team” [w drużynie], zaś Amerykanie do opisu identycznej sytuacji użyją wyrażenia „on a team”.

Tak samo sytuacja będzie wyglądała w przypadku przysłówków miejsca i czasu. Przeciętny Amerykanin będzie pracował „on Baker Street on the weekends” [na Baker Street w weekendy], podczas gdy Anglik „in Baker Street at the weekends”. I to nawet wtedy, gdy będą pracować wspólnie!

  1. Zapisywanie daty

Kiedy myślimy o datach w języku angielskim, niejako automatycznie narzuca nam się tryb: miesiąc/dzień. Jednak takie myślenie, utwierdzone w świadomości społecznej po 11 września (a dokładniej: 9/11) to błąd! Okazuje się bowiem, że podczas, gdy Amerykanie pragną zapisać datę 4 czerwca 1989, uczynią to w następujący sposób: 6/4/1989, zaś Brytyjczycy użyją format: 4/6/1989.

  1. Użycie liczby mnogiej

W Wielkiej Brytanii wszystkie formy zbiorowości traktowane są jako liczba mnoga – państwo, armia czy policja w zdaniu będą określane jako „are”, np. France are the champions. Nie zdziwmy się jednak, kiedy amerykański tłumacz angielski postawi na nieco odmienne określenie „liczby” – w Stanach Zjednoczonych używa się bowiem, podobnie jak w języku polskim, formy pojedynczej: tak więc poprawna będzie forma: France is the champions.

  1. Formy nieregularne czasowników

„Po co uczymy się form nieregularnych, kiedy tłumaczenia angielski z nich nie korzystają?” – to pytanie, które mogliby zadać uczniowie w polskich szkołach, gdzie dominującym wariantem jest odmiana brytyjska. Ważnym aspektem nauki angielskiego jest opanowywanie form nieregularnych czasownika (na ogół tworzących długą listę). A tam m.in. takie czasowniki jak:

  • to learn – learnt,

  • to spell – spellt,

  • to burn – burnt,

  • to dream – dreamt,

  • to spoil – spoilt.

I choć nie sposób walczyć z wszystkimi nieregularnymi czasownikami, to jednak dobrze pamiętać, że w przypadku tych kilku (kończących się w past tense i past participle na „-t”), forma „ed” jest również poprawna – i nagminnie stosowana w całych Stanach Zjednoczonych!

  1. Użycie cudzysłowu

Tłumacz angielski powinien również zdawać sobie sprawę z tego, że język to nie tylko słowa, lecz także interpunkcja. Częstym błędem jest mieszanie dwóch form cudzysłowu: podczas, gdy w Polsce korzystamy z podwójnego apostrofu (na dole i na górze), w USA i w Wielkiej Brytanii znaki umieszcza się tylko na górze. Co więcej, u Brytyjczyków wypowiedzi zacytujemy w pojedynczym apostrofie (’), natomiast u Amerykanów zastosowanie ma podwójny znak (”).